آداب و آفات عزاداری

بسم الله الرحمن الرحیم
«الهی انطقنی بالهدی و الهمنی التقوی»
بینندگان عزیز بحث را در آستانه محرم می بینند، مسأله عزاداری بسیار مهم است، خداوند روضه امام حسین را برای انبیا خواند و انبیا منقلب شدند، اول روضه خوان خودِ خداست، برای انبیاء روضه آدم را خواند.
پیغمبر سی سال قبل از شهادت حضرت علی برای حضرت علی گریه كرد، در ماه رمضانی، در آستانه ماه رمضانی كه تعریف ماه رمضان را می كرد، كه مردم توجه داشته باشید، ماه رمضانی می آید ماهِ چنین چنان، چنین چنان، حضرت علی بلند شد گفت در این ماه خوب بهترین كار چیست؟ گفت ورع و تقوا و نشست.
1- گریه پیامبر (ص) بر شهادت امام علی (ع)
گریه كرد رسول خدا، حضرت علی فرمود چرا گریه می كنی؟ فرمود در این ماهِ رمضان تو را شهید خواهند كرد، شبِ نوزدهم ضربت خواهند زد، كی؟ سی سال دیگر. یعنی سی سال قبل از شهادت حضرت علی، پیغمبر برای شهادت حضرت علی گریه كرد، اصلاً چشمی كه گریه ندارد این مشكل روحی دارد، چون سنگدلی چشم را خشك می كند. چطور بیان نشان دهنده عقل است. چشم هم نشان دهنده عاطفه است. ما دو تا موتور درون داریم، دو تا چراغ بیرون، چراغ عقل بیان است، تا مرد سخن نگفته باشد، عیب و هنرش نهفته باشد. یعنی از بیان آدم می فهمد كه طرف باسواد است یا بی سواد. همین طور كه بیان، عقل و علم را نشان می دهد، چشم هم قلب را نشان می دهد. چشمی كه اشك دارد، این معلوم می شود عواطفش میزان است، چشمی كه اشك ندارد معلوم می شود این سنگدل است و قساوت قلب گرفته است.
گریه برای آمرزش گناهان، گریه معنایش حمایت است، طرفداری است، گریه بر مظلوم هشدار بر ظالم است. یعنی ای ظالم فكر نكن كشتی و تمام شد و رفت، ما تا آخر عمر برایش گریه می كنیم. با گریه خیلی كارها پیش می رود، چند تا گریه مقدس داریم، یك گریه تقوا كه انسان گناه می كند بعد گریه می كند. حدیث داریم روز قیامت همه چشمها گریان است، جز آن چشمی كه برای خدا توبه كرده و یا نامحرم را دیده، به او خیره نشده. چشم از نامحرم فرو بسته، از حرام چشم پوشی كرده یا از خوف خدا، اشك برای امام حسین و اهل بیت معصومین، برای مظلومیتشان، اشك از ترس خدا، این اشكها مقدس است.
بعضی اشكها هم اشكهای حقه بازی است. اشك حقه بازی كجاست؟ قرآن، می فرماید برادران یوسف، یوسف را در چاه انداختند، آمدند شب، زار زار گریه كردند. «وَجَاءُوا أَبَاهُمْ عِشَاءً یَبْكُونَ» (یوسف/16)یعنی «عِشَاءً» شب آمدند، «یَبْكُونَ» ، بكاء، گریه كردند كه بله، گرگ خورده است، یعنی اشك قلابی هم داریم. گاهی وقت ها ممكن است یك مادرزن همچین گریه كند كه پسرش را علیه عروس كودتا كند. یا عروس جوری گریه كند كه پسر را علیه مادرش بشوراند، این اشكها
برنامه درسهایی از قرآن سال 58 . ج1، ص: 2
را هم داریم كه این اشكها تیر سه شعبه است. پس اشك حق داریم، اشك باطل هم داریم. مثل هر چیزی كه حقیقی هست، قلابی هم هست، اشك هم همین طور است، ولی اشك خیلی ارزش دارد، بخصوص اشك جوان.
2- عنایت بزرگان به مراسم روضه خوانی
اگر كسی یك شعر برای امام حسین بگوید چقدر ثواب دارد، كسی روضه بخواند چقدر ثواب دارد، خدا رحمت كند آیت الله العظمی میرزا جواد آقای تبریزی را كه اخیراً مرحوم شد، ایشان درس می دهد، یكی از شاگردهایش نقل می كرد، می گفت یكی از طلبه ها اشكالی كرد برای ایشان، ایشان هم جواب را داد و آن طلبه قانع نشد، دومرتبه اشكال كرد و بعد این طلبه یك متلكی گفت كه این بحث هم دیگر جلسه علمی نیست، دیگر شده روضه خوانی، یعنی هرچه آقا گفت ما باید گوش بدهیم، دیگر بحث علمی نیست، تا ایشان گفت كه اینجا تبدیل شده به روضه خوانی، ایشان كتابش را بست گفت چه گفتی؟ روضه خوانی، من صدایم خوب نبود كه آمدم مرجع شدم، من اگر صدایم خوب بود می رفتم روضه خوان می شدم، توهین كردی به روضه خوانی؟ می دانی روضه خوانی یعنی چه؟ یادِ امام حسین كم ارزش دارد؟ خیلی ارزش دارد. شما نمی دانید از نظر سیاسی عاشورا چه سرمایه ای است، كدام كشور روی كره زمین یك یا حسین روز عاشورا می گوید، هفتاد میلیون می ریزد توی خیابان؟ ما اگر آمریكا و اروپا و كانادا و هر كشوری خواسته باشد یك راهپیمایی میلیونی راه بیندازد چقدر باید تبلیغات كند و بودجه خرج كند؟ آن هم با زور بخشنامه و پول و نمی دانم وعده و وعید بیایند، اما یك یاحسین می گویی هفتاد میلیون جمعیت نشسته در خیابان، خیلی سرمایه است. ما از این سرمایه ها بد استفاده می كنیم یا كم استفاده می كنیم. خیلی سرمایه خوبی است یا حسین، عاشورا عامل وحدت است، روز عاشورا می گویی ببخشید آقا شغل شما چی است؟ به تو چه من كی هستم؟ خط چپ و راست و نمی دانم همه با هم یا حسین می گویند. یعنی عاشورا همه خطوط را در خودش حل كرده، زن و مرد و طاغوتی و یاقوتی و خیلی عاشورا سرمایه است. منتهی مدیریت می خواهد این سرمایه ها، چطور مدیریت كنیم. حالا دفتر تبلیغات، سازمان تبلیغات، ائمه جمعه، نمی دانم امور مساجد، آدمهای خیر، اصلا همه مسلمان ها فكر كنیم كه این عاشورا را حرامش نكنیم، به چهار تا طبل و زنجیر و قمه و همین طور یك مراسم خشك، هیچی از آن در نمی آید، یعنی روز قبل از عاشورا با روز بعد از عاشورا فرقی نكند. ببینید یك راهپیمایی چند صد هزار نفری یا یك میلیونی لبنان راه می افتد، یك رئیس جمهور، یك نخست وزیر عوض می كنند. یك نماز عید مرحوم آیت الله مفتح روی تپه های قیطریه خواند، شاه را برداشت، یك نماز عید امام رضا داشت می رفت بخواند، به مأمون گفتند این نماز عید اگر تمام شود تو دیگر در این كشور حاكم نیستی، خیلی است یك نماز عید فطر بتواند شاه را بردارد، یك راهپیمایی لبنان بتواند نخست وزیر را تكان دهد، مهم است این حرف ها، یك یاحسین بگو، خود حضرت امام انقلابش را روی دوش كربلا گذاشت، من یادم است سال 42، امام فرمود عاشورا و تاسوعا روی منبرها به مردم چه بگویید. اشك، خیلی قداست دارد. قداست هایش را بشماریم. قداست های عزاداری. یك صلواتی بفرستید.
3- آثار فردی و اجتماعی عزاداری
برنامه درسهایی از قرآن سال 58 . ج1، ص: 3
ارزشهای عزاداری. اینجا هم می نویسیم آفات عزاداری. ارزشها، 1- اظهار عشق و مودت به امام، 2- اشك و عفو گناهان، 3- بسیج دهها میلیونی، 4- تعاون و همدلی، یكی برنج می دهد، یكی. . . حتی من یك جایی دیدم خیلی هم منقلب شدم، الآن هم می خواهم بگویم اصلا تحت تأثیر قرار گرفتم، گفتند كسانی كه پول ندارند دیگ بار بگذارند غذای هزار نفری بدهند، یكی نیم كیلو برنج بیاورند، ما این نیم كیلوها را همه را روی هم می ریزیم، اطعام می دهیم، یك انبار گذاشتند هر كسی نیم كیلو لپه، نیم كیلو نخود، من اصلا صحنه را دیدم كلافه شدم، هركه هرچه دارد برای امام حسین می دهد، تعاون، همدلی، 5- اخلاص، نه بودجه در آن است، نه اضافه كار است، نه حق مأموریت است، 6- هنر و ابتكار، این مداح ها و شعراء، شعرهای تازه، هنر تازه، سبك تازه. 7- اطعام به دیگران، شكوفا شدن روحیه سخاوت كه همان اطعام است، اطعام و روحیه سخاوت تقویت شدن، 8- تاریخ كربلا، 9- حمایت مظلوم، فریاد علیه ستمگر، درس عبرت برای دیگران، فكر نكن شما اگر یك جوان فلسطینی را كشتی هیچی به هیچی، ما اسم همان جوان فلسطینی را روی خیابان های تهران می گذاریم. اسراییل عبرت بگیرد كه اگر یك وقت یك جوان فلسطینی را كشت، با یك گلوله از بین نمی رود، بهترین خیابان های تهران را ما به اسم آن جوان فلسطینی می كنیم به كوری چشم اسراییل، وقتی ما اسم امام را می شنویم سه تا صلوات می فرستیم، این نه یعنی امام از پیغمبر بالاتر است، ما برای پیغمبر یك صلوات می فرستیم، اما چون شاه گفت امام نباشد، ما به كوری چشم شاه می گوییم سه تا صلوات، مثل خود امام حسین، معاویه گفت كسی اسم علی روی بچه هایش نگذارد، امام حسین گفت به كوری چشم معاویه من اسم همه بچه هایم را می گذارم علی، علی اكبر، علی اوسط، علی اصغر، این به كوری چشم وگرنه خوب امام حسین چرا اسم محمد روی بچه هایش نگذاشت؟ اسم علی گذاشت؟ آن به كوری چشم معاویه بود، درس عبرت برای دیگران. آموزش، آموزش مكتبی، ببین حسین سر به نِی داد، پهلوی ناكس خم نكرد، حسین زیرِ سم اسب رفت، زیرِ بار زور نرفت، به بچه ها درس می دهیم، درسِ مكتبی، خیلی بركت دارد. خیلی بركت دارد این عزاداری ها. محروم هستند آنهایی كه فكر می كنند حالا یا سواد دارند، یا پول دارند، یا مشهور هستند، كم در عزاداری ها شركت می كنند، بروید شركت كنید، حتی روحانیون با همان لباس روحانیت بروند قاطی مردم سینه بزنند.
4- حضور مراجع دینی در مراسم عزاداری
بنده یك طلبه ای هستم، وقتی فهمیدم حاج شیخ عبدالكریم حائری، آیت الله العظمی حائری استاد امام و استاد همه مراجع، ایشان در اراك كه بود، عبایش را زیرِ بغلش می گذاشت، عقبِ هیأت ها سینه می زد. كه ما سلسله جلیله هستیم، اینها نمی دانم توده مردم هستند، اینجا جلیله ملیله را ولش كن، برو قاطی مردم سینه بزن، با همان عمامه سینه بزن، در آنها، در بازارها هم برو، در خیابان ها هم برو.
«أَفِیضُوا مِنْ حَیْثُ أَفَاضَ النَّاسُ» (بقره/199)اهل مكه در عملیات حج قاطی مردم نمی شدند، آیه نازل شد شما چرا از یك درِ دیگر وارد می شوید؟ «أَفِیضُوا مِنْ حَیْثُ أَفَاضَ النَّاسُ» آیه قرآن است، همان راهی كه مردم می روند شما هم از همان راه بروید، همان طور كه مردم عزاداری می كنند شما هم همانطور عزاداری كنید. منتهی اگر هر هیأتی یك عالِم در
برنامه درسهایی از قرآن سال 58 . ج1، ص: 4
آن باشد، یك طلبه باسوادی در آن باشد، آفات آن هیأت هم كم می شود. ما نمی رویم بعد هر كسی یك سلیقه ای به خرج می دهد، بعد می گویند اوه، می زنیم روی دستمان كه چه بساطی شد. یك مقداری به خاطر اینكه ما پایمان را كنار گذاشتیم، البته نمی خواهم بگویم همه اش، بخشی از این آفاتی كه پیدا می شود بخاطر فاصله شدن ما است. همه امام جمعه ها بروند در هیأت ها سینه بزنند، حالا نه مثل آنها كه لخت شوند و اینها، حالا لخت شدن كه كار درستی هم نیست، ولی علی ای حال فاصله نگیرند، غرضم این بروند سینه بزنند نیست، هر شهری كه عزاداری می كند امام جمعه اش هم قاطی جمعیت بشود مثلا چه می شود؟ خبرگانش هم بروند. در جلسات روضه می روند، ولی در عزاداری ها نمودِ خیلی چشم گیری ندارد، از آشیخ عبدالكریم حائری یاد بگیرید، از جدّ آقای بروجردی یاد بگیرید. آقای بروجردی جدی داشت به نام سید بحرالعلوم، از علمای درجه یك بود. ایشان در كربلا از نجف آمده بود كربلا ایستاده بود عزاداری ها را تماشا می كرد، یك مرتبه عمامه اش را برداشت پرت كرد، دوید، حسین، حسین، حسین، گفتند آقا، شما یك مرجع تقلید، پیرمرد، آخر این رقم عزاداری برای جوان های تازه نفس است، این به شما نمی خورد این عزاداری، خفه می شوی در جمعیت، فرمود هیچی نگویید، بروید كنار، آقا یك جوری عزاداری كرد، بعد این پیرمرد را بغل كردند، گفتند آقا شما آیت الله العظمی هستی، آخر شما، فرمود آخر شما نفهمیدید، من در این جمعیتی كه حسین حسین می كردم حضرت مهدی را هم دیدم. دیدم آنها هم، حضرت مهدی هم عمامه برداشت فرمود حسین حسین، خجالت كشیدم كه حضرت مهدی حسین حسین بكند، من بخاطر دو تا كلمه درسی كه خواندم فاصله بگیرم. عزاداری، عاشقانه، عارفانه.
امام رضا خیلی شاگرد علمی داشت، جبه اش را به هیچ كس نداد، اما جبه اش را داد به دعبل شاعر، منتهی می دانید دعبل هم چه كرد، شعرهایش حكومت بنی عباس را می لرزاند، بیست سال دنبالش بودند بگیرند اعدامش كنند. یعنی شاعر این است كه شعرهایش لرزه بر اندام طاغوت بیندازد. اینها خوبی های عزاداری است. شعرا، سلام خدا بر شما، مداح ها، سلام خدا بر شما، اهل منبر، سلام خدا بر شما، عزاداران، كسانی كه حتی آشپزی می كنند، اطعام می كنند به عشق امام حسین، خرج می دهند، رؤسای هیأت، اینها خیلی مقدس است، منتهی حالا این مقدس را چه می كنند؟
گروهی بیرون از ایران نشسته اند برای شكستن ایران طراحی كردند، سمینارهایی گذاشتند، آخر گفتند این ایرانی ها، شیعه سه چهار تا چیز دارد باید اینها را بشكنیم، یكی مهدی دارند، اینها می گویند آینده حكومت دستِ امام زمان است، هیچ كدام حكومت ها را قبول ندارند جز حكومت حقِ ّ حضرت مهدی را، اگر ولایت فقیه را هم قبول دارند، چون می گویند ولایت فقیه فتوكپی حكومت امام زمان است، چون می گویند مجتهد عادل حرفهای امام زمان را برای ما نقل می كند، وگرنه اینها هیچ حكومتی را قبول ندارند، یكی هم یك حسین دارند عاشورا، آخرین طرحی كه ریختند این است كه بیاییم اینها را پوك كنیم، ولایت فقیه را به یك نحوی بشكنیم، عاشورا را یك جوری تویش را خالی كنیم، مثل انگور پلاستیكی، آبش را بگیریم، این لاشه اش باشد، این انگور پلاستیكی ها هست كه شوفرهای تاكسی ها آویزان می كنند، بیاییم عزاداری را پوكش كنیم، چطور پوكش كنیم؟
5- خطر انحراف در عزاداری ها
برنامه درسهایی از قرآن سال 58 . ج1، ص: 5
بیاییم اباالفضل را بگوییم آب آورد نخورد، ایثار كرد، گفت بچه های امام حسین تشنه تر هستند. بگوییم چشمت كمان است، ابرویت خمون است، قدت چنون است، خوب این با یك هنرپیشه هم می شود گفت، یك كسی عاشق یك كسی بشود می شود بگوید عاشقتم، قربونت بروم، چشمهایت كمان است، ابرویت. . . یعنی اباالفضل را بیاوریم در حدّ یك آدم خوشگلی كه این مداح می آید اباالفضل را اینقدر می كشد پایین، این پوك كردن عاشورا است.
آهنگ ها را بیاییم با موسیقی ها هماهنگ كنیم، آهنگ های موسیقی را بیاوریم در مداحی، ممكن است خودِ مداح نداند ولی طراحی اش از قبل شده، چه كنیم؟ عاشورا را باید بی محتوا كرد، بیاییم دین را از نماز جماعت، در خیابان چهار تا حسینیه می زنیم، هر حسینیه هم یك چند تا جوان و غیر جوان در آن است، آنوقت مسجد كسی نمی آید نماز بخواند، یعنی مسجد خالی باشد، حسینیه پر شود، یعنی امام حسین را رقیب خدا كنیم. یك عده مسجد می روند، یك عده هم حسینیه می روند، این پوك كردن است، یعنی سوزن را از نخ جدا كنیم دیگر چیزی نمی دوزد، اینها آفات است. بیاییم عوض توجه به خدا روی رقابت ها، هیأت ما یك سرش كجاست، یك سرش كجا، بیاییم علمات كشی كنیم، من خیلی غصه این جوان ها را می خورم كه زیر علمات هستند، چون اینهایی كه زیر علامات هستند روی عشق است، این می خواهد نسبت به حسین عشقش را نشان بدهد، منتهی یك كسی نیست به او بگوید اظهار عشق این رقمی است، می توانیم عشقمان را این رقمی اظهار كنیم، اصلاً شعارهای امام حسین را روی دست بگیریم برویم، «هیهات منا الذله» آخر این آهن چیزی رویش نیست یا اردك است یا كبوتر است، یا دم طاووس است، آخر این آهن چه پیامی دارد، شما پیام امام حسین را با آهن بنویس، سرِ دست بگیر، امام حسین فرمود «هیهات منا الذله» من زیر بار ذلت نمی روم، همین را بنویس سرِ دست بگیر و برو، شما كه بناست این آهن را سرِ دست بگیری بروی، حرفِ امام حسین را سرِ دست بگیر و برو. در مسجدها هم هست، مثلا كاشی كاری می كنند، هیچ جنی یك مترش را نمی تواند بخواند، می گوییم این چی است؟ می گویند خط كوفی است، میخی است، سیخی است، می گوییم ببین احیای خط كوفی واجب است؟ می گویند نه، می گوییم ببخشید مستحب است؟ به آیت الله می گوییم، حضرت آیت الله این خط كوفی، واجب است احیای خط كوفی؟ نه، مستحب است نه، نیاز فرد است؟ نه، نیاز جامعه است؟ نه، پس برای چی خط كوفی؟ اگر می خواهید كاشی كاری كنید، اخیرا این كار را من بعضی مسجدها دیدم، بعضی از مسجدهای تهران قشنگ آیه را روان می نویسد كه آدم بتواند بخواند، یا روایت های مسجد، و زیرش هم فارسی می نویسد كه اگر یك كسی دو دقیقه زودتر آمد در مسجد نگاه كند به دیوار مسجد فارسی بخواند. ما عرض كردم اذان را آنقدر مناره اش را دراز می كنیم كه كسی اصلا آن بالا نرود و حتی آن بالا هرچه داد بزنند پایینی ها نفهمند. بله، اذان برو پشت بام كه همسایه ها بفهمند، نه مناری كه آنقدر دراز باشد كه كسی نفهمد، اصلا ببینیم خط را گم كردیم، همه با هم قاطی كردیم، یعنی پیشنماز و پس نماز و نمی دانم مداح و شاعر و. . .
6- دروغ و مبالغه از آفات عزاداری
برنامه درسهایی از قرآن سال 58 . ج1، ص: 6
آفات عزاداری چی است؟ 1- دروغ، چرا مداح یا واعظ ما دروغ بگوید؟ مگر مردم نمی فهمند دروغ را؟ روحانی روی منبر می گفت كه حالا شك كردم یا روحانی بود یا مداح، الآن شك كردم، زهری كه امام حسن خورد اگر به كوهها می ریختند كوهها تكه تكه می شد، یك نفر گفت آقا این زهر اول در كوزه بود چطور كوزه تكه تكه نشد؟ ببینید، دروغگو رسوا می شود. شما بگو زهركارساز، چه كار داری كه كوهها تكه تكه می شود؟ یك جای دیگر روضه بودم، سیصد نفر ریختند حضرت زهر را زدند، گفتم بر پدرِ دروغگو صلوات، آخر سیصد نفر چطور زدند، آخر من حالا بلا تشبیه حضرت زهرا، خوب یك نفر می زند، آن یكی از پشت می زند، سومی هم دستش دراز می شود بپرد پایین، اصلا نه نفر بیشتر نمی توانند آدم را بزنند، آخر سیصد نفر چهل متر راه می خواهد، از چهل متری چطور زدند؟ می گوید سنگ پرتاب كردند، آخر چرا دروغ می گویی؟ ای چقدر دروغ می گویند. دروغ روی منبر؟ دروغ پای منبر؟ دروغ شب عاشورا؟ دروغ. آیا خواهد شد زمانی كه همین طور گوشتی كه می خورند مهر می زنند این گوشت سالم است، این شعرها یك جایی مهر بخورد كه این شعر سالم است یا نه؟ آیا خواهد شد یك زمانی سازمان تبلیغات، دفتر تبلیغات، ائمه جمعه، جماعت، حزب اللهی ها، یك زمانی ارشاد، نمی دانم همه اینهایی كه كارِ فرهنگی می كنند، صدا و سیما، باید مواظب باشیم. خیلی چیزها دروغ است.
2- مبالغه، غلو. ما همه غرق گناهیم و یك حسین داریم. خوب این حرفی كه می زنی یعنی عزادارها را می خواهی مرید خودت كنی و اینها را جسور می كنی كه هرچه گناه می خواهید بكنید، همین قمه ای كه می زنید برای هفت پشتت بس است. ولذا می بینی همه كاری می كند و سینه هم می زند. مردم را جسور می كنیم برای این.
تنقیص، یعنی گاهی ائمه را می آوریم پایین، ذلیلشان می كنیم. تنقیص.
آهنگ های نامناسب، اینها دیگر جزء آفات است، 1- دروغ؛ 2- مبالغه، 3- تنقیص، ناقص می كنیم، یعنی اینها را پایین می آوریم، 4- آهنگ هایی كه مربوط به موسیقی هاست. 5- مزاحمت برای مردم، روز عاشورا گاهی خیابان را می بندند، كوچه را می بندند، بابا ممكن است یك كسی مریض است، زن زائو است، پرواز فرودگاه دارد، دلش شور می زند، عصبانی است پشتِ فرمان ماشین، از آن طرف هم رویش نمی شود به امام حسین چیزی بگوید، شما هم عزادار هستید، آخر چرا مردم را در محاصره قرار می دهید؟ اینها همه حرام است، سدّ معبر، از یك كناری عزاداری كنید كه بتواند این تاكسی برود، صدای بلندگو، بنده آخوند بغل مسجد خانه نمی خرم، بابا، عمه تو مرده من چه خاكی به سرم كنم؟ یك بار برای اربعینش، یك بار برای فاتحه اش، یك بار برای چله اش، صدای بلندگو. . .
سحرخوانی حرام است آقاجان، كه گفته قبل از اذان شما همه مردم را از خواب بیدار كنی؟ از همه مراجع بپرسید، قبل از اذان من می خواهم داد بزنم، همه می گویند بیخود، مگر می شود سحرخوانی آدم مردم را از خواب بیدار كند، شما فقط اذان حق داری بگویی، یك دقیقه قبل از اذان شما حق نداری مردم را از خواب بیدار كنی. اسمش را هم می گذاریم عبادت، صدای بلندگو، همسایه آزاری.
7- رعایت بهداشت در مراسم عزاداری
برنامه درسهایی از قرآن سال 58 . ج1، ص: 7
اسراف، بهداشت، آقا سفره می دهند با جوراب توی سفره راه می رود، بابا جوراب هایت بوی كفش می دهد، بعد نان را می گذارند همان جای جوراب، همان نان می رود توی حلق آدم. مراعات بهداشت نمی شود. مراعات وقف نمی شود، اینها آفات عزاداری است، مسجد است، شما با كفش می آیی توی مسجد، آخر فرش مسجد خاكی می شود. می خواهی سیاه پوش كنی چرا میخ می كوبی به كاشی كاری های مسجد، مراعات وقف نمی كنیم، حرام است. سیاه پوش نكنید، بابا حسینیه است، سیاه پوش نكنید، اگر می دانی كه باید حسینیه را سوراخ سوراخ كنی از خودِ امام حسین بپرس حسین جان، این ساختمان است می خواهم سیاه پوش كنم میخ كوب كنم، آیا اجازه می دهی خانه شما را میخ میخ كنم یا از خیر سیاه پوش بگذرم، می گوید از خیر سیاه پوش بگذر. بابا سیاه پوش نكن، اینها افات است.
نذورات، بعضی نذورات خلاف شرع است. نذر می كند شترش را وسط هیأت بكشد، بابا نذرت باطل است، این نذر باطل است، شتر رم می كند، مردم می ترسند، خونش خیابان را نجس می كند، لباس ها نجس می شود، بچه ها می ترسند، آخر این چه نذری است؟ شما نذر كن گوشتش را، شتر را یك جایی ذبح كن، گوشتش را بده به هیأت. اما چرا این شتر را وسط هیأت می خواهی بكشی؟ كه یك آفت داشته باشد.
عكس ها، این عكس اباالفضل است، ما نمی دانیم این عكس ها ریشه اش كجاست؟ این عكس ها ریشه اش كجاست؟ بابا كلمات اباالفضل را، اباالفضل (ع) خیلی حرف داشته روز عاشورا، سخنان اباالفضل را بنویس، چرا عكس را می زنی كه مشكوك باشد، سخنان قطعی اش را نمی نویسم، عكس های مشكوكش را. . . عكس گنبد اباالفضل را بگذار، مردم می آیند و نگاه به گنبد می كنند، «السلام علیك یا اباالفضل، السلام علیك و رحمه ی الله» آدم گنبد را می بیند سلام می كند، عكس های مشكوك.
مستحبات، گاهی عزاداری به قدری طول می كشد كه نماز صبح قضا می شود. عزاداری باید همراه با نماز اول وقت باشد، بابا امام رضا (ع) داشت می نوشت، تا صدای اذان را شنید قلم را انداخت، این سطر را تمام نكرد. عایشه می گوید حضرت داشت با من حرف می زد، تا صدای اذان را شنید انگار من زنش نبودم، امیرالمؤمنین در جبهه شمشیر می كشید، هی نگاه به هوا می كرد، گفتند یا علی چرا نگاه به هوا می كنی؟ گفت می ترسم نماز اول وقت دیر بشود، گفتند میدان جنگ است، گفت علی در میدان جنگ هم باید نماز اول وقت بخواند. مگر امام حسین ظهر عاشورا نماز اول وقت نخواند، با اینكه سی تا تیر به او رها كردند، ولی نمازش را اول وقت خواند. نماز اول وقت هر كجا هستیم. با نماز شروع كنیم، با نماز. . . شیوه اش را از. . .
آفات دیگر، شعرهایی كه می گویند یا زبان قال باشد یا زبان حال. یعنی یا واقعا امام حسین گفته باشد یا حال و هوا، همچین حال و هوایی باشد كه امام حسین بگوید. مداح ها باید آموزش ببینید، منبری ها باید آموزش ببینند، روضه خوان ها باید آموزش ببینند، بابا خط در خیابان آموزش دارد، هر پلیسی نمی تواند خط بكشد. كباب پزی تخصص می خواهد، وگرنه گوشت را همین طور بیندازی در آتش، اینطور نیست كه هر كسی بتواند چیز كند.
برنامه درسهایی از قرآن سال 58 . ج1، ص: 8
تشویق به برهنگی نكنیم، برهنگی دكان نشود. روضه های خیلی سخت و سنگین نخوانیم. بعضی روضه ها خیلی سنگین است، خیلی سخت است، یك چیزی بگویید معقول باشد. توحش بنی امیه را بگویید. مظلومیت را بگوییم، روضه هم بگوییم، اما بعضی روضه ها آدم، من خودم چند تا روضه رفتم پاشدم آمدم بیرون، یكی از روضه ها چون خانه یكی از علما بود بلند شدم نعره كشیدم، گفتم آشیخ روی منبر تو را به حضرت عباس نگو این حرفها را، كنترل باید بشود حرف كه گفته می شود. آخر مردم، گوشتی كیلویی چند هزار تومان می خورند می آیند می نشینند باید چیزی یاد بگیرند، یك مقدار آیه بخوانیم، حدیث معنا كنیم.
8- بیان آیات و روایات بجای نقل خواب یا خرافات
اینقدر خواب روی منبر نگوییم. بدنه سخنرانی مداح ها بعضی هایشان خواب است، یعنی یك مداح گاهی وقت ها بیست دقیقه بخواند یا بعضی از منبری ها. پای منبری بودم دیدم كه مثلا سی دقیقه صحبت كرد بیست و پنج دقیقه اش خواب بود. بعضی خواب ها دروغ است، بعضی هایش هم كه راست است، حدیث داریم خواب های راست یك هفتادم وحی است، آخر خوش انصاف قرآن كلش وحی است، آدم عاقل چرا از قرآنی كه همه اش وحی است نمی گوید؟ یك چیزی می گوید كه یا دروغ است یا اگر راست باشد رؤیای صادقه، خواب راست، یك هفتادم وحی است، كدام عاقل یك چیزی كه صد درصد وحی است می گذارد كنار، یك چیزی می گوید كه یك هفتادم وحی است. اینقدر خواب نقل نكنیم، بیداری هست بگوییم. كی گفته، كی بود. نوار هست، از خودِ بنده مداح گفته آیت الله قرائتی در خواب دید چنین چنان، اولاً اینكه من آیت الله نیستم، مجتهد نیستم، من را آیت الله كرد، بعد هم یك چیزهایی بافت، بافت، آنقدر مردم گریه كردند، من خندم گرفته بود، دروغ است، دروغ است به صد و بیست و چهار هزار پیغمبر دروغ است، مواظب باشیم این عزاداری كه این همه بركات دارد با این چیزها خراب نشود. اشك باید همراه شناخت باشد، قرآن بخوانم كلمه آخر است، می گوید «دَّمْعِ» یعنی اشك، «مِمَّا عَرَفُوا» قرآن می گوید «الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا» (مائده/83)یعنی اشك باید بر اساس معرفت باشد. گاهی وقت ها همین طور الكی اشك می ریزند. یك كسی مفاتیح كه دست می گرفت، می گفت چاپ افست، (گریه) ، می گفتیم بابا چاپ افست كه گریه ندارد. این مثل اینكه شنیده بود كه هر كسی مفاتیح دست بگیرد باید گریه كند. از چاپ افستش گریه می كرد. اصلا بعضی مداح ها نمی دانم، اشك باید بر اساس معرفت باشد. اینكه گفتم قرآن بود خواندم. «الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا» ، «تَفِیضُ مِنْ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا» یعنی اشك باید بر اساس معرفت باشد. از ماه امام حسین باید خط بگیریم برای باقی ساعات. اینطور نیست كه روز عاشورا همه بساطها جمع شود، در عاشورا جوان ها را شناسایی كنیم، این روحانی، چهار تا جوان شناخت بعد هم به آنها تلفن كند، آدرسشان را بگیرد، این جوان ها با این روحانی، با این مداح آشنا شوند، سؤالی، جوابی، یعنی از این جرقه یك جریان درست كنیم، اینطور نباشد یك مرتبه مثل موج رعد و برق و بعد هم هیچی به هیچی، «ارعد و لم یمطر» حضرت امیر می گوید رعد و برق داشت ولی باران نداشت. یعنی ما باید از این عاشورا نیروسازی كنیم، نیروشناسی كنیم، دشمنان ما نیروها را می شناختند از این موج ها، امام كاظم كه شهید شد، گفتند برای اینكه شیعه ها را بشناسید جنازه اش را بگذارید روی پل بغداد، سه روز كاری به آن نداشته باشید
برنامه درسهایی از قرآن سال 58 . ج1، ص: 9
ببینید كی می آید جیغ می زند؟ هر كه می آید جیغ می زند معلوم می شود شیعه است، آن را شناسایی كنید. یعنی دشمنان ما برای شیعه شناسی بدن امام كاظم را روی پل بغداد گذاشتند ببینید هركه جیغ می زند بدانند او شیعه است. آن آدمهایی كه می آیند پای منبر افرادی هستند كه ما باید آنها را شناسایی كنیم، و بعد با آنها كارِ ویژه داشته باشیم. با اصرار پول جمع نكنیم، هر كه داد داد، هر كه نداد، طی نكنیم، خدا نكند كه یك وقت یك آخوندی، یك مداحی بگوید اگر اینقدر می دهید می آیم، نمی دهید نمی آیم، خیلی زشت است، خیلی زشت است. امام حسین تكه تكه شد، شما می خواهی تاریخش را بگویی نمی گویم پول نگیر، طی نكن، طی كردن خیلی بد است، خواب نقل نكنیم، اكتفا به مداح نكنید، حتما یك اسلام شناس بیاید، بیست دقیقه، نیم ساعت، حدیثی، تاریخ كربلا را بگوید، مردم راهم خسته نكنید، جلسات بیش از یك ساعت و نیم طول نكشد، فوقش. اینها آفات است.
خدایا تو را به حق محمد و آل محمد این عزاداری امام حسین را همراه با معرفت و عشق و اخلاص، و همراه با همه بركاتش نصیب همه امت ما بفرما. یك كار قشنگی ایرانی ها كردند، تا آمریكا نفوذ كرد، جمعی از عزادارها ظهر عاشورا، تاسوعا، وسط خیابان نماز خواندند، این سرایت كرد به افغانستان و پاكستان و كویت و جاهای دیگر، تا رسید به نیویورك، شیعیان نیویورك هم جمع شدند وسط خیابان نماز خواندند. یعنی ما می توانیم خط بدهیم به دیگران، همه اش این نیست كه او، آن لباس را پوشید ما هم تقلید كنیم، حزب اللهی ها هم می توانند فرهنگشان را صادر كنند، این نماز جماعت ظهر عاشورا خیلی قشنگ است، خیلی قشنگ است. درست هم نیست كه امام حسین سرِ نماز باشد، امام زمان سرِ نماز باشد، ما وسطِ خیابان سینه بزنیم، خدایا تو را به حق محمد و آل محمد همه كارهای ما را از همه آفات حفظ بفرما.
«والسلام علیكم و رحمه ی الله و بركاته»
کليه حقوق برای مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن محفوظ است