امام حسین (ع) و قرآن (1)

بسم الله الرّحمن الرّحیم
«الهی انطقنی بالهدی و الهمنی التّقوی»
«السلام علیك یا ابا عبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائك علیك منی سلام الله ابداً ما بقیت و بقی اللیل و و النهار و لا جعله الله اخر العهد منی لزیارتكم السلام علی الحسین و علی علی ابن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین»
1- قرآن و امام حسین
بحث از ماه محرم پخش می شود. بحث خیلی خوبی است. خلاصه ی یك كتابی است كه دو نفر از فضلاء جزوه ای را نوشته اند كه هنوز چاپ نشده است، بدست من رسید و من این جزوه را خلاصه كرده ام و برای شما می گویم.
موضوع: امام حسین (ع) و قرآن
حدود 60 لقب قرآن دارد كه همه آن 60 لقب را امام حسین (ع) هم دارد و این خیلی مهم است. حالا آدم می فهمد كه وقتی پیامبر اكرم (ص) فرمود: «إِنِّی تَارِكٌ فِیكُمُ الثَّقَلَیْنِ كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی» أمالی طوسی ص 547) قرآن و اهلبیت (ع) یكی هستند. یعنی اگر دین حفظ شد می شود قرآن، اگر آدم شد می شود امام حسین (ع) . یعنی سیمای دین در كلمات قرآن است، در انسان امام است. به همین خاطر است كه ما داریم: «السَّلَامُ عَلَیْكَ یَا شَرِیكَ الْقُرْآنِ» (إقبال الأعمال/ص 712)یعنی قرآن و اهلبیت (ع) مثل دو كفه ی ترازو هموزن هستند. داریم: «السَّلَامُ عَلَیْكُمْ ْ أَئِمَّه یَ الْمُؤْمِنِینَ وَ. . . شُرَكَاءَ الْقُرْآن» (بحارالأنوار/ج /99ص 162).
امام و قرآن هر دو شریكند. نمونه هایی را در اینجا بیان می كنم:
2- مشتركات قرآن و امام
1- درباره ی امام حسین (ع) داریم: «السَّلَامُ عَلَیْكَ یَا وَارِثَ التَّوْرَاه یِ وَ الْإِنْجِیلِ وَ الزَّبُورِ» (إقبال الأعمال/ص 712)حسین جان! تو وارث تورات و انجیل و زبور هستی. یعنی: عصاره ی همه كتابهای آسمانی تو هستی. تورات مال یهودیها، انجیل هم مال مسیحی ها، زبور هم مال حضرت داوود (ع) است. حسین جان! همه كتب آسمانی را تو داری. آن وقت در مورد قرآن هم داریم: قرآن جامع تورات، انجیل و زبور است. همانطور كه قرآن همه نكات تورات و انجیل و زبور را دارد امام حسین (ع) هم همه علوم تورات و انجیل و زبور را دارد.
2- راجع به قرآن داریم: «وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتیلاً» مزمل/4 یعنی قرآن را آرام آرام بخوان. راجع به زیارت امام حسین (ع) هم داریم: وقتی می روی حرم امام حسین (ع) قدم هایت را آرام آرام بردار.
آرامش در تلاوت قرآن \آرامش در زیارت ابی عبدالله الحسین (ع)
برنامه درسهایی از قرآن سال 77 . ج1، ص: 2
«و امش حافیا و امش بمشی [مشی ] العبد الذلیل» (كامل الزیارات/ص 221)پا برهنه برو با تكبر وارد نشو. وقتی می روی حرم امام حسین (ع) ، طوری نرو كه وارد كاخ می شوی. با تواضع برو و قدمهایت را كوچك بردار.
3- راجع به خواندن قرآن داریم كه: قرآن را با آهنگ محزون بخوانید. «فَاقْرَءُوهُ بِالْحُزْنِ» (كافی/ج /2ص 614)لحنتان حزین باشد. در مورد امام حسین (ع) هم داریم كه «إِذَا أَرَدْتَ زِیَارَه یَ الْحُسَیْنِ (ع) فَزُرْهُ وَ أَنْتَ حَزِینٌ» (كافی/ج /4ص 587)با حزن زیارت كن. در مكه اینطور نیست. در مورد نجف و مشهد و. . . اینطور نیامده است.
حسین (ع) یك عشقی در درون مؤمنین دارد. انسان وقتی پدر یا مادرش را از دست می دهد تا یك سال است و كم كم فراموشش می كند تنها كسی كه بعد از 1400 سال دل انسان می سوزد و برایش گریه می كند، امام حسین (ع) است. حدیث داریم: خداوند از امام حسین (ع) یك عشقی در قلبهای مؤمنین قرار داده است.
یكوقت گفتم كه: می گویند كدخدا را ببین ده را بچاپ، امام حسین (ع) خدا را دید دل را چاپید. هر چه داشت برای خدا داد. آموقت خداوند دلها را عاشق او كرد. برخی نماز سختشان است اما راجع به امام حسین (ع) آسان هستند. هم پول خرج می كنند و هم جان خرج می كنند و زنی كه عزیزترین چیز ممكن است نزد او طلا باشد، مردی كه عزیزترین چیز ممكن است نزد سرمایه اش باشد، در راه امام حسین (ع) خرج می كنند.
در مورد قرآن هم داریم كه: «هُدیً وَ بُشْری لِلْمُؤْمِنینَ» بقره/97 هدایت و بشارت برای مؤمنین است. یعنی ظرف هر دو مؤمنین است. عشق حسین (ع) در دل مؤمنین است، بهره گیری از نور هدایت قرآن هم مال مؤمنین است.
4- قرآن برای همیشه است، امام هم برای همیشه است. پس قرآن برای تاریخ \امام برای تاریخ.
وقتی امام حسین (ع) شهید شد. حضرت زینب كبری (س) به حضرت سجاد (ع) فرمود: كشتند بكشند، خیمه را آتش زدند بزنند، امام ای زین العابدین (ع) بدان «وَ یَنْصِبُونَ لِهَذَا الْطَّفِّ عَلَماً لِقَبْرِ أَبِیكَ سَیِّدِ الشُّهَدَاءِ لَا یَدْرُسُ أَثَرُهُ وَ لَا یَعْفُو رَسْمُهُ عَلَی كُرُورِ اللَّیَالِی وَ الْأَیَّامِ» (كامل الزیارات/ص 260)در این كه حسین (ع) شهید شد پرچمی بالا خواهد رفت كه «لَا یَدْرُسُ أَثَرُهُ» : كهنه نخواهد شد. «وَ لَا یَعْفُو رَسْمُهُ» : آثارش محو نخواهد شد. «عَلَی كُرُورِ اللَّیَالِی وَ الْأَیَّامِ» شب و روزها بگذرد، كربلا فراموش نخواهد شد، راجع به قرآن هم داریم كه: قرآن «إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَی لَمْ یَجْعَلْهُ لِزَمَانٍ دُونَ زَمَانٍ وَ لِلنَاسٍ دُونَ نَاسٍ فَهُوَ فِی كُلِّ زَمَانٍ جَدِیدٌ وَ عِنْدَ كُلِّ قَوْمٍ غَضٌّ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَه یِ» (عیون أخبارالرضا/ج /2ص 87)قرآن برای زمان خاصی نیست. قرآن در هر زمانی نو است. كربلا هم در هر زمانی نو است. «كُنْتَ فِیهَا نُوراً سَاطِعاً لَا یُطْفَی» (كامل الزیارات/ص 230)امام حسین (ع) نوریست كه خاموش نمی شود. در كامل الزیارات داریم كه: حسین جان! نور تو خاموش نمی شود. راجع به قرآن هم، حضرت امیر المؤمنین می فرماید: «نُوراً لَا تُطْفَأُ» (نهج البلاغه/خطبه 198)تعبیر هر دو یكی است. خیلی ها خواستند كه خاموش كنند. متوكل عباسی كه لعنت خدا بر او باد هفده مرتبه قبر امام حسین (ع) را شخم كرد! تا اثری نماند! گفتند: شما كه مسجد می سازید چرا قبر امام حسین (ع) را خراب می كنید؟ !
برنامه درسهایی از قرآن سال 77 . ج1، ص: 3
گفت: مردم در مسجد چرت می زنند و این برای حكومت من ضرر ندارد. مردم وقتی برای زیارت قبر امام حسین (ع) می روند، هیجانی می شوند و عصبانی می شوند كه چه كسی حسین (ع) را كشته است؟ و لذا قبر امام حسین (ع) ، مردم را انقلابی می كند.
5- راجع به امام حسین (ع) داریم كه: حسین جان! «وَ لَمْ تَمِلْ مِنْ حَقٍّ إِلَی بَاطِلٍ» (تهذیب الأحكام/ج /6ص 60)یك لحظه هم گرایش به باطل پیدا نكردی. راجع به قرآن هم داریم: «وَ لَمْ یَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً» كهف/1 یك كلمه هم انحراف ندارد. نه حسین (ع) لحظه ای انحراف دارد و نه قرآن لحظه ای انحراف دارد،
6- بركت در مقتل خوارزمی داریم: حسین جان! «اللهم فبارك لی فی قتلِهِ» : این شهادت تو مبارك بود. راجع به قرآن هم داریم: «وَ هذا كِتابٌ أَنْزَلْناهُ مُبارَكٌ» انعام/92 كلمه بركت هم برای قرآن آمده و هم برای امام حسین (ع) خودمان داریم می بینیم. این چیزهایی را كه ما داریم، چون نمی دانیم، قدرش را نمی دانیم. رفته بودند به یكی از كشورهای آفریقایی. در آن پایتخت یك زن و شوهر شیعه بیشتر نبودند. مسلمان زیاد بودند اما فقط یك زن و شوهر شیعه بود. گفتم بروم آنها را ببینم. به محل كارشان رفتم، در آنجا نبودند. آدرس خانه شان را گرفتم و با یك راهنما به خانه آنها رفتم. گفتم: شما در اینجا چه می كنید؟ معلوم شد كه از شیعیان هندوستان هستند كه به آن كشور آفریقایی رفته بودند. به آنها گفتم: اسم بچه هایت چیست؟ گفت: صادق، كاظم، سجاد، . . . دیدم اسم ائمه است. گفتم: شما چه می كنید؟ گفت: ما تاریخ كربلا را داریم. نماز جماعتی نداریم، می رویم در نماز جماعت دیگران شركت می كنیم. اما ما با اینكه یك زن و شوهر شیعه هستیم با چهار تا بچه، تاریخ كربلا را نوشته ایم، شب عاشورا كه می شود من تاریخ كربلا را می خوانم و خانمم گریه می كند. بعد خانمم می خواند و من گریه می كنم. یك روضه دو نفره می گفت: یك سال پولهایمان را جمع كردیم با هواپیما رفتیم در یكی از كشورها، جلسه روضه در انجا بود و ما نیز شركت كردیم.
گفتم: آرزویت چیه؟ گفت: چون تو از ایران آمده ای، آرزویم این است كه اگر بشود زیارت امام رضا (ع) بیایم. ما آمدیم اینجا و با مسئوولین صحبت كردیم و برای او گذرنامه تهیه كردیم تا یك زن و شوهر شیعه به زیارت امام رضا (ع) بیایند، ما نمی دانیم كه این چه اهرمی است. با یك یا حسین گفتن همه بیرون می آیند. حسین (ع) خط بردار نیست. هركسی با هر خط سیاسی كه دارد حسین را از خود می داند. همه امام حسین (ع) را از خودشان می دانند. یعنی ظهر عاشورا كسی احساس نمی كند كی به امام حسین نزدیك است یا كی دور است؟ مثل خورشید كسی نمی گوید: خورشید مال من است یا مال او. همه مردم نسبتشان با امام حسین (ع) یكجور است. با یك یا حسین یك راهپیمایی 50 میلیونی راه می افتد. چیزی را كه می دهند از روی عشق می دهند. با هیچ بخشنامه ای نمی توان مردم را از اینگونه به خیابانها آورد. با هیچ بودجه ای نمی شود. خیلی سرمایه ی بزرگی است.
چقدر سخنرانی ها در این ایام می شود. ما هر چه یاد گرفتیم از مسجد و از «السَّلَامُ عَلَیْكَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» یاد گرفته ایم. حضرت امام بنیانگذار جمهوری اسلامی می فرمود: هر چه داریم از این یا حسین ها داریم. این موج باید باشد. گریه باید
برنامه درسهایی از قرآن سال 77 . ج1، ص: 4
باشد. ما سه تا گریه داریم: اشك شوق داریم، اشك فراق داریم، . . . ما اشكی كه برای امام حسین (ع) می ریزیم یعنی پیوند مكتبی. یعنی من دلم با تو است. آدم با سخنرانی و شعر و مقاله هم می تواند بگوید: من طرفدار تو هستم، اما اگر با اشك بگوید من طرفدار تو هستم، آن قلم و سخنرانی و. . . خاصیت این اشك را ندارد.
وقتی انسان اشك می ریزد می گوید: من با تو هستم، دلم برایت می سوزد. خدا لعنت كند قاتلین تو را. این اشك پیوند مكتبی است. چشمی كه اشك ندارد (چه از خوف خدا و چه برای مظلوم) این مشكل عاطفه دارد. چون ما دو تا موتور داریم، دو تا علامت در بیرون. دو تا موتور داخل، عقل و عاطفه است. علامت موتور داخل، زبان علامت عقل است. «تا مرد سخن نگفته باشد عیب و هنرش نهفته باشد» تا كسی حرف نزند آدم نمی فهمد كه مخ او چقدر می كشد و عاقل است. موتور داخل عاطفه است، علامتش اشك است. اشك علامت این است كه چقدر عواطف و احساسات انسان شكوفا است یا كور شده. به همین خاطر می گویند: اگر كسی اشك هم ندارد تظاهر كند به اینكه من غمناكم و بی تفاوت نباشد. به این قداست ها باید عنایت داشته باشیم.
اسم حاج شیخ عباس قمی را شنیده اید. صاحب كتاب مفاتیح الجنان. 60- 50 كتاب نوشته است. یكی از كتاب هایش هم مفاتیح است كه رابطه بین خلق و خالق است. یعنی هر كه بخواهد با خدا حرف بزند می رود سراغ مفاتیح، مفاتیح كتابی است كه همه كتابها را كنار زد، رفت در خانه ها بغل قرآن. در هر خانه ای كه قرآن است كنارش یك مفاتیح هم هست. خیلی هنر می خواهد كه كتاب اینقدر زور داشته باشد كه كنار قرآن جای بگیرد. ایشان روزی مریض می شوند. دكتر می رود، دارو می خورد. . . یك مرتبه به فكرش می آید كه: حاج شیخ عباس! تو كه كتاب می نویسی: قال الصادق و قال الباقر می نویسی، آیا این انگشتان تو بی خاصیت است؟ ! از آقازاده اش آب می خواهد. دستش را می شوید. یك مقدار آب روی نوك انگشتش می ریزد توی لیوان و آن را می خورد، می گوید: اگر قال الصادق اثر دارد باید این دست من تبرك باشد. آب را سر می كشد و خوب می شود كسی كه می گوید: یا حسین كار مهمی انجام می دهد. امام حسین (ع) فقه را به هم ریخت! مگر نمی گویند: نماز مسافر شكسته است؟ پس چرا به ما گفته اند: در حرم امام حسین (ع) نمازتان را درست بخوانید؟ ! در حرم امام حسین (ع) و لو مسافرید نمازتان را درست بخوانید. چون آنجا خانه خودت است. مگر خاك خوردن حرام نیست؟ پس چرا لب زدن به تربت امام حسین (ع) حلال است؟
مگر زمانی كه انسان احساس خطر كند، سفر حرام نیست؟ پس چرا می گویند: كربلا برو، ولو احساس خطر كردی؟ ! اصلاً حساب امام حسین (ع) جداست. ائمه (ع) همگی نور هستند همگی كشتی نجات هستند، اما كشتی امام حسین (ع) تندتر می رود. اگر حسین (ع) نبود، امام صادق (ع) هم نبود. تمام امامان ما از امام سجاد (ع) نسلشان از امام حسین (ع) است، به ما گفته اند: وقتی می خواهید نماز بخوانید آن مقداری كه حواست جمع است نماز قبول می شود، آن تكه هایی كه حواستان پرت است پوسیده است. قسمت های پوسیده میوه خوردنی نیست. حالا یك كسی حواسش جمع نیست، چه كند؟ می گویند: نافله (نماز مستحبی) بخواند. حالا اگر كسی حال خواندن نماز مستحبی را هم نداشت چه كند؟
برنامه درسهایی از قرآن سال 77 . ج1، ص: 5
می گویند: لا اقل بر مهر كربلا سجده كند. خاك امام حسین (ع) نماز را قبول می كند. دعا زیر گنبد امام حسین (ع) مستجاب می شود.
امام هادی (ع) مریض شد، نماینده فرستاد و به او فرمود: بروید كنار قبر حسین (ع) دعا كنید. گفتند: خودت امامی! فرمود: من امامم ولی دعا در آنجا مستجاب می شود، حساب امام حسین (ع) جداست.
خدا رحمت كند شهید مطهری (ره) ، روز معلم و روز كارگر را در پیش داریم. ولی چون محرم است همه چیز تحت الشعاع قرار می گیرد. ولی انشاءالله جملاتی از ایشان خواهیم گفت. روز معلم است این درسهایی كه ما می خوانیم كه یادمان می رود! یك چیزی می خوانیم و مدرك می گیریم، بعد هم یادمان می رود. تحصیل كرده های ما سوخت دارند نه تولید! فرصت مطالعه تازه هم پیدا نمی كنند. شش سال می خواند شصت سال سوختی می دهد. این علم است اما مثل ظرف بستنی یكبار مصرف است. و لذا وقتی بچه ها امتحان می دهند كتابشان را پرت می كنند! كتاب بوسیدنی است نه پرت كردنی. پیداست كه آنوقتی كه می خواند عشق به علم نداشت بلكه عشق به مدرك داشت.
معلم واقعی، امام حسین (ع) است. درسی به ما داد كه عجب درسی بود. درسش این بود: چون بر شمشیر پیروز است. امام ما هم این درس از امام حسین (ع) یاد گرفت و به ملت داد، ملت با همین كلمه گفتند: «توپ تانك مسلسل دیگر اثر ندارد» این درس است. حالا كوه هیمالیا چند متر است؟ به من چه كه چند متر است. بلندی و كوتاهی چه فرقی به حال ما می كند؟ اقیانوس اطلس چند متر است؟ من چه خاكی بر سرم كنم؟ اما خون بر شمشیر پیروز است. یعنی رژیم شاهنشاهی باید نابود شود.
درس آن است كه چشم مرا باز كند، به من حركت و غیرت بدهد، همت بدهد، حمایت بدهد، حماسه بدهد؟ دید بدهد، دین بدهد، رشد بدهد، اتحاد بدهد، این علم است. و الّاحفظ كردن چیزی كه چندان ارزشی ندارد. بو علی سینا چند كیلو است؟ ! یا 60 كیلو است یا 65 كیلو. اگر كلمه ای از او یاد گرفتی و نجاتت داد، آن علم است. و لذا در زیارت اربعین می خوانیم: حسین جان! درود بر تو، معلم تو هستی.
«وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِیكَ لِیَسْتَنْقِذَ عِبَادَكَ مِنَ الْجَهَالَه یِ وَ حَیْرَه یِ الضَّلَالَه یِ» (تهذیب الأحكام/ج /6ص 113)حسین جان! تو خون دادی، تا مردم از حیرت گمراهی بیرون بیایند. یعنی تو به مردم دید دادی. چون مردم می گفتند: چه فرقی می كند كه حالا امام حسین (ع) باشد یا یزید؟ ! شاه باشد یا امام خمینی (ره) ؟ به ما چه؟ ! پنیر كیلو چند است؟ ! . . . عده ای اصول دینشان سه تا است: خوراك، پوشاك و مسكن امام حسین (ع) می فرماید: سر به نی می دهم اما تن به ذلت نمی دهم. گفتند: سوراخ سوراخت می كنیم! فرمود: اگر تمام خنجرها بدنم را سوراخ سوراخ كنند، چیزی كه سوراخ نمی شود عزت من است. من عزتم را نمی شكنم. من زیر بار زور نمی روم و لو بدنم سوراخ سوراخ شود. سینه ام زیر سم اسبها له می شود، نمی گذارم شخصیتم له شود. درس این است. و گرنه ممكن است شخصی بالاترین مدركها را داشته باشد اما وقتی حلقه ی طلایش گم شود بنشیند و گریه كند. كفش هاش اشتباه شود و ضعف اعصاب بگیرد! عوض پپسی، كوكا به
برنامه درسهایی از قرآن سال 77 . ج1، ص: 6
او بدهند و قهر كند! اینها كه درس نیستند درس این است: غروب عاشورا، زینب كبری (س) آمد در قتلگاه، یك نگاهی كرد به بدن برادرش امام حسین (ع) اول نشناخت. بعد دو تا دستش را زیر بدن مبارك كرد، و بلندش كرد، یك جمله فرمود كه درس است، فرمود: «ربّنا تقبل منا هذا القلیل» پروردگارا! این قلیل را از ما قبول فرما: این كم است. قابل تو نیست. خیلی مهم است.
زنهای دنیای امروز یك عطر زدنش خیلی مهم است. می فرماید: این برادر من نزد تو چیزی نیست. امام حسین (ع) خیلی بزرگ است اما خدا چیزی نیست، اگر مردم ما این را یاد بگیرند دیگر بر سر مسائل جزیی با هم دعوا نمی كنند، برای دو تا دیگ پلو به هم فخر فروشی نمی كنند. حسین (ع) را داد و گفت: چیزی نیست! تو حالا یك جایی را آسفالت كردی، یك درمانگاه ساخته ای و. . . خیال می كنی خیلی مهم هستی! این درس است.
یك كسی به من رسید و گفت: آقای قرائتی! می دانی من كیم! گفتم: بله شما را می شناسم. گفت: من سه هزار كتاب مطالعه كرده ام. گفتم: حالا فهمیدم كه بی سوادی چون داریم: هر كس گفت من با سوادم، او بی سواد است. چون همیشه پول خرد صدا می كند. اسكناس هزاری صدایش در نمی آید. هر كس پز می دهد پیداست تو خالی است. الله اكبر! امام حسین (ع) وقتی وارد زمین كربلا شد، زمین ها را خرید. فرمود: آنجایی كه خون من ریخته می شود باید ملك حلال باشد: خوشی نكن كه در خانه مردم نشسته ای و بیرون نمی آیی و گردن كلفتی می كنی. این درس است.
یك چیزی برایتان بگویم كه مهم است. خیلی خیلی خیلی مهم است. امام حسین (ع) به اصحابش در كربلا فرمود: مردم ما فردا شهید می شویم. هر كس به مردم بدهكار است راضی نیستم جزو یاران من باشد! نمی خواهم كسی كه جزو اصحاب امام حسین (ع) است بدهكار به مردم باشد. بروید قرضتان را بدهید. مگر می شود با مال مردم: اینها درسهای زندگی است. این جمله برای من هم تازگی داشت. ما باید با اهلبیت (ع) آشنا شویم. سلام و رضوان خدا بر روح امام ره امام در وصیتنامه شان فرمود: باید زندگی ائمه (ع) به طور تحلیلی جزو كتابهای مدارس و دانشگاهها باشد. این امامتی كه در كتابهای ما است كه عشق درش نیست! امام جواد (ع) به امامت رسید. قبر مطهرش در كاظمین است. در مورد امام خمینی ره هم می شود گفت: امام خمینی در خمین متولد شد و سپس به قم آمد و سپس در بهشت زهرا (س) دفن شد. این كه نشد. باید دید كه امام خمینی (ره) چه كرد؟ 40 میلیون ترسو را شجاع كرد. رژیم 2500 ساله را ورانداخت. ما باید ائمه (ع) را بهتر بشناسیم. از كارهای شیرینی كه پارسال نهضت سواد آموزی انجام داد این بود كه 5 میلیون كتاب 14 معصوم نوشتند (برای هر امام) پنج میلیون مطالعه شد.
شما كتاب معارف دانشگاه را نگاه كنید؟ با كمال تأسف با اینكه 20 سال از انقلاب می گذرد، كتاب معارف دانشگاه 9 سطر برای امام زمان (ع) حرف دارد! آیا با 9 سطر می شود امام زمان (ع) را شناخت؟ بگذریم كه قطب عالم هستی در این كتاب نیست، یك كلمه هم راجع به نماز در كتاب دانشگاه نیست! دانشجوی ما 4 سال معارف می خواند نه یك كلمه راجع به نماز می خواند كه اسرار نماز چیست؟ با اینكه بوعلی سینا برای نماز اسرار نوشته است. حدود 1000 كتاب
برنامه درسهایی از قرآن سال 77 . ج1، ص: 7
اسرار نماز كشف شده است كه ما اینها را به عنوان كتابنامه نماز در آورده ایم. یعنی نه دین در دانشگاه است نه قطب عالم هستی. او معارف می خواهد تا نمره بگیرد! وقتی آدم بند نشد به قرآن و اهلبیت (ع) ، او سبك است. اینكه تا یك چیز می شود ما در خیابان تبل می زنیم. می رقصیم، چون پوك هستیم. پر كاه است كه هوا می رود. آدم سنگین در این مواقع می گوید: خب الحمدالله كه موفق شدیم، به افتخارشان خانه می خریم. آدم باید یك خرده سنگین باشد. پارسال یك دختری از دنیا رفت. چون نزدیك منزلمان بود برای فاتحه رفتیم، گفتیم: چطور شد كه این دختر جوان از دنیا رفت؟ گفت: به او گفتند: در دانشگاه قبول شده ای. او هم جیغ زد و از دنیا رفت! ای بابا اینقدر پوك! هیچ چیز نباید ما را تكان دهد.
از امام (ره) باید یاد بگیریم. یك بمب در زمان جنگ افتاد در كلاس سواد آموزی در شیراز، 20 تا خانم شهید شدند. 4 تا هم حامله بودند. خانم معلم هم دو تا پاهایش قطع شد. دل ما سوخت و رفتیم شیراز و و بعد آمدیم خدمت امام تا گزارش بدهیم. آن روز نماینده امام در سپاه هم برای گزارش آمده بود. با هم رفتیم خدمت امام. اول ایشان گفتند كه: آقا! از عملیات كربلای 5، 200 نفر از طلبه های خوب قم شهید شده اند! امام فرمود: رحمت خدا بر آنها باد. بعد هم گفتند: تو بگو! گفتم: من دیگر چیزی برای گفتن ندارم. من می خواستم بگویم 20 تا، دیدم امام با 200 تا هم تكان نخورد. ما دیگر هیچی! یعنی امام به قدری سنگین است كه شهادت او را تكان نمی دهد. و به قدری ما سبك هستیم كه برای یك ساعت مچی بالا و پایین می پریم. می دانید كی سنگین می شویم؟ هر وقت دستمان به سنگین خورد سنگین می شویم: «إِنِّی تَارِكٌ فِیكُمُ الثَّقَلَیْنِ كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی» (بحارالانوار/ج /2ص 225)ثقلین یعنی دو تاچیز سنگین. قرآن و اهلبیت (ع) . اگر می خواهد سنگین باشد باید قرآن و اهلبیت (9) را داشته باشید. وگرنه پر كاه می شوید. با یك موج پایین و بالا می شوید.
امام (ره) روز 12 بهمن سوار بر هواپیما می آید طرف ایران. می پرسند: چه احساسی دارید؟ می فرماید: هیچی؟ بابا زمان بختیار است، حكومت دست آمریكا است هنوز، ممكن است هواپیما سرنگون شود! می فرماید: سرنگون شود. وقتی هم می خواهد از دنیا برود می فرماید: من با دلی آرام و قلبی مطمئن. . . با اینكه می رود در قبر ولی آرام است. این را می گویند: سنگین. جامعه ما باید اینگونه باشد، پوك نباشیم. با یك شعری، با یك دو قول، با یك تبلی زود تحریك نشویم.
امام حسین (ع) را شهید كردند و خانواده اش را به كاخ آوردند. ابن زیاد می خواست امتحان كند و ببیندكه فرزندان سید الشهداء (ع) روحشان خرد شده است یا نه؟ به یكی از این بچه كوچولوها امام حسین (ع) گفت: تو بهتری یا پسر من؟ ! اگر ما بودیم یا نمی توانستیم حرف بزنیم یا. . . الله اكبر! الله اكبر! می دانید در جواب چه گفت یك بچه كوچولو كه پدرش را مقابل چشمانش تكه تكه كرده اند گفت: «الْحَمْدُ لِلَّهِ عَدَدَ الرَّمْلِ وَ الْحَصَی» (اللهوف/ص 149)خدا را شكر به عدد شن ها و ریگها! خیلی مهم است. اگر سرویس دانشگاه یك روز عوض مرغ اشكنه بدهد سریع جوش می آوریم! اگر از
برنامه درسهایی از قرآن سال 77 . ج1، ص: 8
منبر من 4 نفر بروند اعصابم خرد می شود. تو هم آخوندی؟ ما باید بقدری سنگین باشیم كه. . . اصلاً عاشورا مكتب است. ما باید به عاشورا به قصد مكتب نگاه كنیم. این درس متون می شود این جملات امام حسین (ع) را حفظ كنیم. یكی از جملاتش را الحمدالله ایرانی ها حفظ هستند: «هیهات منا الذله ی» (اللهوف/ص 97)من زیر بار ذلت نمی روم. بله قربان به كی بگویم! امام حسین (ع) عزیز است. قرآن هم عزیز است. «وَ إِنَّهُ لَكِتابٌ عَزیزٌ» فصلت/41
امام حسین (ع) نخ محكم است. داریم: «وَ أَشْهَدُ أَنَّ الْأَئِمَّه یَ مِنْ وُلْدِكَ كَلِمَه یُ التَّقْوَی وَ أَعْلَامُ الْهُدَی وَ الْعُرْوَه یُ الْوُثْقَی وَ الْحُجَّه یُ عَلَی أَهْلِ الدُّنْیَا» (تهذیب الأحكام/ج /6ص 113)عروه یعنی نخ، وثقی یعنی محكم. به امام حسین (ع) می گوییم حسین جان! سلام بر تو، تو نخ محكم هستی راجع به قرآن هم داریم كه: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) : «إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ هُوَ النُّورُ الْمُبِینُ وَ الْحَبْلُ الْمَتِینُ وَ الْعُرْوَه یُ الْوُثْقَی» (تفسیر الإمام العسكری /ص 449)امام حسین (ع) مرز بین حق و باطل است.
گاهی می گویند: ولایت فقیه چیه؟ آقا! اگر دستت را از دست امام حسین (ع) بیرون بگذاری، می گذاری در دست یزید. ولایت فقیه كه دلیل نمی خواهد. دلیلش تاریخ است. آنهایی كه دستشان را از دست امام صادق (ع) بیرون كشیدند، دستشان را در دست چه كسی گذاشتند؟ آنی كه یا حسین نگفت یا. . . گفت: منصور روانیقی از خلفای بنی عباس بود. شخصی وارد شد بر او، منصور به او گفت: پای مرا ببوس! با پای من بیعت كن. او هم با پای او بیعت كرد؟ منصور گفت: خاك تو سرت كنم. كسی كه با دست امام صادق (ع) بیعت نكند باید با پای من بیعت كند.
یك كسی خیلی تو سرش می زد و می گفت: باختم، گفتند: چی شده؟ ! گفت: به من گفتند برو كربلا و امام حسین (ع) را بكش تا به تو جایزه بدهیم. من ده درهم خرج خودم و شمشیرم و اسبم كردم. رفتم امام حسین (ع) را كشتم و برگشتم آنگاه 6 درهم به من داده اند! ! ببینید كه چقدر آدم بدبخت می شود. مثلاً روسری ات را بر می داری كه دل كی خوش شود؟ جوانهای چشمچران هرزه! ! دل كی را خون می كنی؟ دل رسول الله (ص) ، دل اهلبیت پیغمبر (ص) ، دل خانواده های شهداء، دل امت حزب الله. چی را باچی معامله كردی؟ یك امت حزب الله را می سوزانی تا 4 تا جوان به تو لبخند بزنند. بنشین حساب كن كه چكار می كنی؟
اسدالله علم وزیر دربار بود و می خواست دل هویدا را خوش كند. هویدا هم می خواست دل شاه را خوش كند. شاه هم می خواست دل آمریكا را خوش كند. الان نه خبری از اسدالله علم است و نه خبری از شاه و هویدا و. . . اینها همه ظرف بستنی هستند و یكبار مصرف. ما حتی اگر در مسابقات علمی هم قهرمان شویم، خلاص، از یاد می رود. اما یوسف (ع) قهرمان چند ساله است؟ علی اكبر (ع) قهرمان چندساله است؟ حضرت قاسم (ع) قهرمان چندساله است؟ حبیب بن مظاهر (ع) پیر بود. اگر هم در كربلا شهید نمی شد، چند سالی بیشتر زنده نمی ماند. شهید اشرفی اگر شهید نمی شد چند سال دیگر زنده بود؟ شهید صدوقی (ره) ، شهید دستغیب (ره) اگر شهید نمی شدند، چند سال زنده می ماندند؟ اینها پیر بودند. منتها رفتند و قهرمان تاریخ شدند. مواظب باشیم كه چه كار می كنیم.
برنامه درسهایی از قرآن سال 77 . ج1، ص: 9
7- در مقتل خوارزمی داریم: وقتی امام حسین (ع) رفتند حرف بزنند، گفتند: صوت بكشید تا نتواندحرف بزند! اجازه ندادند تو حرف بزنی.
راجع به قرآن هم داریم: «وَ قالَ الَّذینَ كَفَرُوا لا تَسْمَعُوا لِهذَا الْقُرْآنِ وَ الْغَوْا فیهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُونَ» فصلت/26كافران گفتند: گوش به حرف قرآن ندهید: پیغمبر رفت قرآن بخواند، صوت كشیدند تا صدای قرآن را نشنوند. صوت ها و صوت كشیدن ها تمام شد و حق ماند. چقدر زیباست ماجرای شام. معاویه خیلی قوی بود.
معاویه یك روز می خواست قدرتش را امتحان كند. گفت: یكروز تصمیم می گیریم چهارشنبه نماز جمعه بخوانیم. ببینیم كسی حرف می زند یا نه؟ تمام مردم جمع شدند و چهارشنبه نماز جمعه خواندند كسی هم چیزی نگفت! كسی هم جرأت نكرد بگوید: امروز جمعه نیست. یك خفقانی بود. همین معاویه كه آنقدر قدرت داشت بنده در شام قبرش را دیدم. یك گربه روی آن بود. (البته الآن ممنوع است. من زمان شاه رفته بودم. ) بیایید تسلیم حق شویم. دستمان را از دست اولیای خدا جدا نكنیم. هركس با سوادتر و عالمتر است خودمان را به او بسپاریم.
8- در كامل الزیارات داریم: «أَشْهَدُ أَنَّكَ كُنْتَ عَلَی بَیِّنَه یٍ مِنْ رَبِّكَ» (تهذیب الأحكام/ج /6ص 114)حسین جان تو دلیل داشتی. بینه یعنی دلیل روشن. راجع به قرآن هم داریم: قد جاء كم البینه.
سالگرد روز معلم است. معلمین عزیز با تاریخ عاشورا آشنا شوند. یك سری كتابها باید در همه خانه ها باشد كتابهای شهید مطهری باید در همه خانه ها باشد. سال 52 هفته است، مطهری هم 52 كتاب دارد. هفته یك كتاب استاد مطهری را بخوانیدتا آخر سال یك بار آنها را خوانده اید. مردم ما باید اهل مطالعه باشند. به فرموده امام راحل (ره) ما تمام كشور ما باید مدرسه شود. همه كشور ما باید كتابخانه بشود. علم سرنوشت ابدی ما است باید به آن بها بدهیم. البته فوتبال خوشمزه است من هم گاهی می بینم. اما به چه قیمتی؟ هر چیزی را اندازه كنیم و به اندازه اش استفاده كنیم. برخی جوانها اینقدردرس می خوانند كه مثل هروئینی ها می شوند چون ورزش نمی كنند. برخی هم اینقدر ورزش می كنند كه 16 تا تجدیدی می آورند. باید مقداری تقسیم كار بكنیم.
مقام معظم رهبری از نماز ظهر عاشورا خیلی خوشحال بودند و یكی از آرزوهایشان در حال بر آورده شدن است. «أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ أَقَمْتَ الصَّلَاه ی» (كافی/ج /4ص 574)امام حسین (ع) سی تا تیر خورد اما نمازش را علنی خواند.
«والسلام علیكم و رحمه ی الله و بركاته»
کليه حقوق برای مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن محفوظ است