1 تعریف امام
(امام در لغت) در لسان العرب آمده. ابن سیده: و الامامُ ما ائْتُمَّ به من رئیسٍ و غیرِه، و الجمع أَئِمَّة. لسان العرب، ج 12، ص 22. چیزی كه انسان باید آن را مقتدا و پیشوای خود قرار دهد؛ خواه انسان باشد، یا غیر. حتّی مثالی را معلم می زند به عنوان نمونه یا سرمشقی كه می نویسد. یا شاغول در دست بنّا. چون مثال یا شاغول، اسوه و پیشوای كار اوست و باید كار خود را بر طبق آن تنظیم كند. 4) موارد استعمال امام در قرآن: امام در قرآن با برخی از مشتقّات خود 12 مرتبه آمده: 7 مرتبه مفرد، 5 مرتبه جمع. 1) انسان: إِنِّی جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً بقره/124. 2) راه: وَ إِنَّهُما لَبِإِمامٍ مُبینٍ حجر/79. 3) كتاب: وَ مِنْ قَبْلِهِ كِتابُ مُوسی إِماماً وَ رَحْمَةً هود/17. 4) لوح محفوظ: وَ كُلَّ شَیْ ءٍ أَحْصَیْناهُ فی إِمامٍ مُبینٍ یس/12. اگر لوح محفوظ به معنای كتاب باشد، داخل در قسم سوم است و اگر به امام معصوم تفسیر شود، داخل در معنای اوّل است. 5) تعریف امامت: علامه قوشچی، در شرح تجرید، صفحه 472 گوید: الامامة رئاسة عامة فی أمور الدین و الدّنیا خلافة عن النّبیّ
کليه حقوق برای مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن محفوظ است